Wspinaczka lodowa w Szwajcarii: Kandersteg, Pontresina i inne miejsca

Wspinaczka lodowa w Szwajcarii: co warto wiedzieć

W skrócie

Gdzie	Kandersteg (Oberland Berneński) i Pontresina (Engadyna) to główne ośrodki
Koszt	Półdniowy kurs wprowadzający około 150-200 CHF; cały dzień 250-350 CHF; prywatny przewodnik 450-550 CHF
Potrzebny czas	Pół dnia na kurs próbny; cały dzień na rozwój techniki
Dojazd	Pociąg do Kandersteg (60 min z Berna) lub do Pontresiny (przez St. Moritz)
Najlepsza pora	Styczeń-luty, kiedy warunki lodowe są najbardziej niezawodne

Wspinaczka lodowa — wchodzenie po zamarzniętych wodospadach i formacjach lodowych za pomocą czekanów i raków — to jedna z najbardziej wymagających i satysfakcjonujących zimowych aktywności górskich dostępnych w Szwajcarii. W przeciwieństwie do atrakcji w ośrodkach narciarskich, gdzie infrastruktura upraszcza całe doświadczenie, wspinaczka lodowa wymaga umiejętności technicznych, specjalistycznego sprzętu i w większości przypadków opieki wykwalifikowanego przewodnika górskiego — przynajmniej do czasu, aż wspinacz sam wypracuje kompetencje i świadomość bezpieczeństwa.

Ten przewodnik opisuje dwa najważniejsze szwajcarskie centra wspinaczki lodowej, oferowane początkującym zajęcia z przewodnikiem, sprzęt potrzebny do tej aktywności oraz logistyczne podejście do sezonu.

Szwajcarski zawód przewodnika górskiego należy do najściślej certyfikowanych na świecie. Przewodnicy z certyfikatem UIAGM/IFMGA (nadawanym przez Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Przewodników Górskich) pracują we wszystkich opisanych tu ośrodkach i zapewniają nie tylko nadzór nad bezpieczeństwem, lecz także prawdziwą naukę umiejętności. Kurs z przewodnikiem to najskuteczniejsza droga do biegłości we wspinaczce lodowej i najwłaściwsze rozwiązanie dla osób bez wcześniejszego doświadczenia.

Kandersteg: lodowa stolica Szwajcarii

Kandersteg to niewielka wioska u wylotu doliny Kander w Oberlandzie Berneńskim, tuż pod stromymi ścianami Blümlisalp i Doldenhorn. To także punkt wyjścia na jedną z najpiękniejszych górskich ścieżek w Szwajcarii — do Oeschinensee, głębokiego turkusowego jeziora w misie wapiennych urwisk.

Zimą te same urwiska zamarzają. Na skalnych ścianach i w żlebach powyżej i wokół Oeschinensee tworzą się dziesiątki tras lodowych: od krótkich spadów dla początkujących, dostępnych kolejką linową z Kandersteg, po długie trasy wielowyciągowe prowadzące przez poważny teren górski. Skupienie tras lodowych na stosunkowo małym obszarze, niezawodne temperatury sprzyjające tworzeniu się lodu i doskonała infrastruktura sprawiają, że Kandersteg jest bezsprzecznie centrum szwajcarskiej wspinaczki lodowej.

Trasy lodowe przy Oeschinensee:

Kolejka linowa z Kandersteg do górnej stacji (1640 m n.p.m.) zostawia odwiedzających w odległości 20 minut od głównych tras dla początkujących i średniozaawansowanych. W dobrym sezonie (mroźnym i stabilnym od grudnia) zwykle dostępne są następujące rodzaje formacji:

• Krótkie spady dla początkujących o wysokości 10-20 metrów, idealne na kursy wprowadzające, gdzie technikę można ćwiczyć na lodzie o małym nachyleniu i na pionowym
• Filary i kaskady o wysokości 30-50 metrów dla średniozaawansowanych, wymagające solidnej techniki wbijania narzędzi i pewnej pracy stóp w rakach
• Pełnowymiarowe trasy wodospadowe o długości 60-120 metrów dla doświadczonych wspinaczy
• Wielowyciągowe trasy górskie łączące lód, teren mieszany (skała i lód) i alpejskie podejście, dla alpinistów

Biuro przewodników górskich w Kandersteg (Bergführerbüro Kandersteg) to główny punkt kontaktowy w sprawie kursów i wypraw z przewodnikiem. Półdniowe kursy wprowadzające (około trzech do czterech godzin na krótkim lodzie dla początkujących) kosztują około 150-200 CHF za osobę w małej grupie. Całodniowe kursy obejmujące rozwój techniki i dłuższą trasę kosztują 250-350 CHF za osobę. Prywatny przewodnik dla jednego klienta na cały dzień to koszt około 450-550 CHF.

Dojazd do Kandersteg: Bezpośredni pociąg z Berna (60 minut) lub ze Spiez (30 minut). Swiss Travel Pass obejmuje przejazd do Kandersteg. Kolejka linowa w rejon Oeschinensee kursuje zimą i jest dostępna ze zniżką ze Swiss Travel Pass.

Warunki lodowe i sezon: Trasy lodowe w Kandersteg tworzą się niezawodnie od końca listopada w mroźne zimy, a optymalny stan osiągają zwykle w styczniu. Główny sezon trwa od stycznia do początku marca. Ocieplenia powyżej 5°C mogą zmiękczyć lub zniszczyć trasy, dlatego przed wyjazdem wyłącznie w celu wspinaczki warto sprawdzić warunki w lokalnym biurze przewodników lub w internetowych raportach o stanie tras.

Pontresina i Engadyna

Pontresina, wioska w dolinie Engadyny w kantonie Gryzonia, tuż obok St. Moritz, to drugie najważniejsze centrum wspinaczki lodowej w Szwajcarii. Góry wokół Pontresiny — Muottas Muragl, pasmo Languard i doliny sięgające masywu Bernina — oferują liczne zamarznięte wodospady na różnych wysokościach i w różnych ekspozycjach.

Biuro przewodników górskich w Pontresinie (Bergführerbüro Pontresina) należy do najbardziej aktywnych i najlepiej znanych w Szwajcarii, z długą tradycją alpejskiego przewodnictwa na wielkich trasach Berniny. Wspinaczka lodowa stanowi ważną część zimowego programu. Kursy obejmują zarówno wprowadzenie dla początkujących, jak i przygotowanie do alpejskich tras mieszanych na Piz Palü czy Piz Bernina.

Okolice lodowca Morteratsch: Dolne partie lodowca Morteratsch, dostępne pociągiem z Pontresiny, w mroźne zimy tworzą pewne formacje lodowe, choć szybko cofający się lodowiec sprawia, że warunki są tu mniej niezawodne niż w Kandersteg.

Trasy lodowe w Val Bever: Boczna dolina Bever powyżej S-chanf ma niezawodnie niskie temperatury (Engadyna to zimą meteorologiczna zamrażarka Szwajcarii, regularnie notująca najniższe temperatury w kraju) i kilka miejsc z wodospadami, do których dociera się na nartach lub rakietach śnieżnych.

Dojazd do Pontresiny: Pociąg z Zurychu (3,5 godziny przez Chur) lub ze St. Moritz (10 minut pociągiem lub PostBusem). Swiss Travel Pass obejmuje przejazd.

Inne miejsca wspinaczki lodowej w Szwajcarii

Okolice Grindelwaldu: Góry nad Grindelwaldem w Oberlandzie Berneńskim tworzą trasy lodowe w cyrkach i żlebach pod Eigerem i Wetterhornem. Dociera się tam na nartach lub rakietach śnieżnych, zwykle w ramach wypraw z przewodnikiem, a nie samodzielnie. Kontrast między słynną północną ścianą Eigeru wyżej a zamarzniętymi wodospadami poniżej tworzy niezwykły wizualnie krajobraz. Osoby niewspinające się mogą podziwiać te same zimowe widoki podczas przejazdu gondolą z Grindelwaldu na Mount First.

Leukerbad, Valais: Uzdrowiskowe miasteczko Leukerbad w Valais ma trasy lodowe tworzące się na masywnych wapiennych ścianach Gemmi. Niezwykłe połączenie wspinaczki lodowej i popołudniowych kąpieli termalnych sprawia, że to popularny zimowy cel zarówno dla wspinaczy, jak i dla osób w grupie, które się nie wspinają.

Uri i rejon Gotthardu: Dolina Reuss i doliny boczne powyżej Amsteg i Gurtnellen mają liczne miejsca z zamarzniętymi wodospadami, używane głównie przez miejscowych wspinaczy. Mniej znane niż Kandersteg czy Pontresina, oferują alternatywę, gdy główne ośrodki są zatłoczone.

Kandersteg czy Pontresina: który wybrać

	Kandersteg	Pontresina
Region	Oberland Berneński	Engadyna, Gryzonia
Koncentracja tras	Najwyższa w Szwajcarii, w pobliżu Oeschinensee	Rozproszona po kilku dolinach
Typowe temperatury	Mroźno, niezawodnie od stycznia	Najniższe zarejestrowane temperatury w Szwajcarii
Dojazd z Zurychu	Przez Bern, łącznie około 2,5 godziny	Prawie bezpośrednio przez Chur, około 3,5 godziny
Dobrze łączyć z	Saneczkarstwem, wycieczkami na rakietach śnieżnych, termami w Leukerbad	Narciarstwem w St. Moritz i krajobrazami Engadyny

Oba ośrodki mają biura przewodników z certyfikatem UIAGM i porównywalne ceny kursów. Kandersteg wygrywa gęstością tras i łatwiej go połączyć z wyjazdem po Oberlandzie Berneńskim; Pontresina pasuje osobom, które i tak spędzają czas w Engadynie, w okolicach St. Moritz.

Gdzie się zatrzymać na wyjeździe na wspinaczkę lodową

Sam Kandersteg ma ograniczoną, ale wygodną bazę noclegową tuż przy szlaku — rezerwacja z dwu-, trzymiesięcznym wyprzedzeniem na styczeń-luty jest niezbędna, zważywszy na niewielki rozmiar wioski. Osoby mieszkające zamiast tego w Interlaken dojadą do Kandersteg pociągiem w niecałą godzinę, więc wyjazd jednodniowy jest wykonalny, jeśli w wiosce nie ma wolnych noclegów. W przypadku Pontresiny sąsiednie St. Moritz oferuje znacznie szerszy wybór hoteli w odległości krótkiej przejażdżki pociągiem, co często jest bardziej elastyczną bazą w tym regionie.

Sprzęt do wspinaczki lodowej

Wspinaczka lodowa wymaga innego zestawu sprzętu niż pozostałe aktywności górskie. Na kursach z przewodnikiem cały sprzęt techniczny zapewnia zwykle przewodnik. Samodzielni wspinacze potrzebują następującego wyposażenia:

Narzędzia lodowe (czekany): Nowoczesne techniczne narzędzia lodowe to ergonomicznie ukształtowane dziobki, które po zamachu znad głowy blokują się w lodzie. Używa się dwóch jednocześnie. Techniczne narzędzia lodowe bardzo różnią się od alpejskich czekanów. Wypożyczyć je można w sklepach sportowych w Kandersteg i Pontresinie za około 20-30 CHF dziennie za sztukę.

Raki: Raki do wspinaczki lodowej mają dwa wysunięte do przodu zęby przednie (mono-point lub dual-point) i sztywne stalowe ramy do mocowania na sztywnych butach wysokogórskich. Wymagane są buty wysokogórskie ze sztywną podeszwą — elastyczne buty trekkingowe nie nadają się do technicznych raków do wspinaczki lodowej. Wypożyczenie możliwe razem z narzędziami.

Buty wysokogórskie: Sztywne buty podwójne z ocieplanym butem wewnętrznym na zimne warunki. Niezbędne do wspinaczki lodowej w szwajcarskich warunkach zimowych. Nie da się ich zastąpić innym obuwiem.

Kask: Obowiązkowy. Z góry spada lód, więc kask jest bezwzględnie konieczny. Na kursach z przewodnikiem jest zapewniony.

Uprząż, liny, asekuracja: Na kursach z przewodnikiem cały sprzęt do pracy z liną leży w gestii przewodnika. Samodzielni wspinacze potrzebują pełnego zestawu śrub lodowych, lin, przyrządów asekuracyjnych i uprzęży.

Ciepła odzież: Wspinaczka lodowa oznacza długie chwile zawieszenia na lodzie podczas zakładania asekuracji lub odpoczynku, kiedy temperatura ciała szybko spada. Minimum to warstwa bazowa, ocieplająca warstwa środkowa i kurtka z twardej powłoki. Ogrzewacze do rąk przydają się podczas asekurowania.

Czego się spodziewać na kursie wspinaczki lodowej dla początkujących

Typowy półdniowy kurs wprowadzający do wspinaczki lodowej w Kandersteg lub Pontresinie wygląda następująco:

Poranny briefing (30-45 minut): Przewodnik omawia zasady bezpieczeństwa, sprzęt, używanie raków na śniegu i lodzie oraz podstawy teorii pracy narzędziami. Sprzęt jest dopasowywany i regulowany.

Podejście (20-45 minut): Marsz lub transport po śniegu do miejsca wspinaczki. Zwykle po śniegu, co wymaga raków od samego początku.

Sesja wspinaczki na wędkę (2-3 godziny): Przewodnik zakłada zabezpieczoną wędkę na odpowiedniej trasie dla początkujących (od lekko nachylonej do pionowej, 10-20 metrów wysokości). Uczestnicy wchodzą kolejno, a przewodnik z dołu instruuje, jak pracować stopami w rakach i jak wbijać narzędzia lodowe. Większość początkujących wykonuje w czasie sesji od dwóch do czterech wejść.

Rozwój techniki: Lepsza technika pozwala jeszcze w trakcie kursu przejść od lekko nachylonych płyt do bardziej stromego, pionowego lodu. Wielu uczestników robi znaczące postępy techniczne w ciągu jednego dnia.

Powrót i omówienie: Przewodnik doradzi, jak rozwijać się dalej.

Planowanie wyjazdu na wspinaczkę lodową

Najlepsze miesiące: Styczeń i luty są optymalne pod względem warunków lodowych we wszystkich szwajcarskich ośrodkach. Grudzień bywa doskonały w mroźne lata; marzec staje się nieprzewidywalny, gdy temperatury zaczynają rosnąć.

Noclegi: Kandersteg ma kilka hoteli i pensjonatów bezpośrednio w wiosce. Rezerwuj przez stronę turystyczną wioski. Wioska jest mała, a w szczycie sezonu (styczeń-luty) noclegi się wyprzedają; zarezerwuj co najmniej dwa do trzech miesięcy wcześniej.

Łączenie aktywności: Bliskość szlaków dla rakiet śnieżnych przy Oeschinensee sprawia, że partnerzy, którzy się nie wspinają, mogą mieć pełny dzień aktywności, podczas gdy inni wspinają się po lodzie. Termy w Leukerbad to idealna wieczorna regeneracja po dniu wspinaczki. Ośrodki narciarskie Oberlandu Berneńskiego są łatwo dostępne z Kandersteg pociągiem.

Zimowe plany podróży: Trzydniowy plan w Kandersteg, łączący dzień saneczkarstwa w Kandersteg, dzień wspinaczki lodowej (z przewodnikiem) i dzień na rakietach śnieżnych wokół Oeschinensee, to jedno z najlepszych skoncentrowanych zimowych doświadczeń przygodowych w Szwajcarii.

Wspinaczka lodowa nie jest dla każdego — zimno, krzywa uczenia się techniki i wymagania fizyczne sprawiają, że lepiej pasuje do osób z doświadczeniem w aktywnościach outdoorowych, które szukają nowego wyzwania. Jednak połączenie szwajcarskiego środowiska górskiego, jakości certyfikowanej sieci przewodników i skupienia dostępnych tras zwłaszcza w Kandersteg sprawia, że Szwajcaria to jedno z najlepszych miejsc na świecie, by stawiać pierwsze kroki w tej niezwykłej dyscyplinie.

Skala trudności lodu

Trasy wspinaczki lodowej wycenia się systemem łączącym cyfrę rzymską (od I do VII) z modyfikatorami. Różni się on od skal wspinaczki skałkowej tym, że warunki lodowe zmieniają się z dnia na dzień — trasa WI4 (Waterfall Ice, stopień 4) w idealnie mroźnych warunkach to zupełnie inne wyzwanie niż ta sama trasa w wiosennej odwilży.

Najczęstsze stopnie dla odwiedzających:

• WI2: Lód o małym nachyleniu (50-60 stopni) z dobrymi miejscami do wbijania narzędzi. Idealny dla zupełnie początkujących na kursie wprowadzającym.
• WI3: Bardziej stromy lód (60-75 stopni) z równymi miejscami do wbijania. Standardowy teren dla średniozaawansowanych.
• WI4: Lód pionowy lub prawie pionowy, z dobrą rzeźbą. Wymaga solidnej techniki.
• WI5: Długi, ciągły pionowy lód, często z cienkimi lub pustymi fragmentami. Tylko dla doświadczonych wspinaczy.
• WI6+: Bardzo techniczny, cienki lód wymagający wyjątkowych umiejętności.

Większość kursów wprowadzających w Kandersteg odbywa się na terenie WI2-3. Satysfakcja z pokonania odcinka WI3 — z napompowanymi ramionami, wymachującymi czekanami i zębami raków wgryzającymi się w lód — jest w pełni osiągalna na kursie dla początkujących po dniu skupionej nauki.

Certyfikacja szwajcarskich przewodników górskich

Szwajcarscy przewodnicy górscy są szkoleni i certyfikowani przez UIAGM/IFMGA (Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Przewodników Górskich), co jest światowym złotym standardem przewodnictwa alpejskiego. Szwajcarscy przewodnicy muszą ukończyć czteroletni program szkoleniowy obejmujący umiejętności techniczne we wszystkich dyscyplinach górskich, metodykę nauczania, pierwszą pomoc, meteorologię górską i ratownictwo. Certyfikacja wymaga zdania wymagających egzaminów technicznych i pedagogicznych.

Rezerwując przewodnika na wspinaczkę lodową, upewnij się, że ma certyfikat UIAGM. Bergführerbüro (biuro przewodników górskich) w Kandersteg i Pontresinie zatrudnia wyłącznie certyfikowanych przewodników. Prywatnych przewodników rezerwowanych przez pośredników należy poprosić o potwierdzenie certyfikacji.

Szwajcarscy przewodnicy są także ubezpieczeni na czas prowadzenia klientów. Nie dotyczy to nieoficjalnych usług „przewodnika” oferowanych czasem przez doświadczonych wspinaczy — tej kategorii należy unikać przy jakiejkolwiek technicznej aktywności górskiej.

Wspinaczka lodowa w kontekście: szersza scena przygodowa

Wspinaczka lodowa w Szwajcarii wpisuje się w szerszą zimową kulturę sportów przygodowych, obejmującą wycieczki na rakietach śnieżnych, zimowe wędrówki, biegi narciarskie i saneczkarstwo. Dla żądnego przygód gościa, który spędza tydzień w Oberlandzie Berneńskim zimą, jeden dzień wspinaczki lodowej dodaje zupełnie nowy wymiar programowi, który w przeciwnym razie mógłby opierać się na narciarstwie lub rakietach śnieżnych.

Szwajcarska społeczność sportów przygodowych jest niewielka i dobrze powiązana — przewodnicy, którzy w styczniu prowadzą kursy wspinaczki lodowej w Kandersteg, latem mogą prowadzić kursy wspinaczki skałkowej lub via ferraty w Zermatt. Nawiązanie relacji z biurem przewodników przy okazji jednej aktywności często otwiera drzwi do szerszego programu górskich doświadczeń.

Dla tych, których wspinaczka lodowa zainspiruje do dłuższych alpejskich ambicji — wejść na klasyczne czterotysięczniki, skialpinizmu na Haute Route czy technicznych tras skalnych na Eigerze lub Matterhornie — szwajcarska sieć przewodników zapewnia ścieżkę szkoleniową. Bergführerbüro w Kandersteg i Pontresinie oferują wielodniowe kursy alpejskie, które prowadzą od wspinaczki lodowej do pełnej biegłości górskiej. Przewodnik po planach przygodowych opisuje, jak włączyć te doświadczenia w pobyty w Szwajcarii o różnej długości.

Fotografia w szwajcarskich miejscach wspinaczki lodowej

Wizualny charakter szwajcarskich miejsc wspinaczki lodowej — dramatyczne zamarznięte wodospady w wapiennej lub granitowej oprawie, kryształowe formacje na powierzchni lodu, wspinacze w sylwetkach na tle białego lodu i górskiego tła — dostarcza wyjątkowego materiału fotograficznego.

Kluczowe uwagi fotograficzne:

Niskie temperatury znacznie wpływają na akumulatory aparatów. Przy -10°C w pełni naładowany akumulator litowy może zachować tylko 50-60 procent pojemności. Zapasowe akumulatory trzymaj w wewnętrznej kieszeni i w razie potrzeby wymieniaj. Wielu wspinaczy w mroźne dni przykłada ogrzewacze do rąk w pobliżu komory akumulatora.

Skraplanie się pary na obiektywie to ryzyko przy przejściu z zimnego powietrza do ciepłego schroniska. Pozwól aparatowi stopniowo się ogrzać w futerale lub torbie, zanim wyjmiesz go w pomieszczeniu. Natychmiastowy kontakt zimnego szkła z ciepłym, wilgotnym powietrzem powoduje skroplenie pary, które dłuższy czas znika.

Odległość od obiektu: Fotografia wspinaczki lodowej sprawdza się najlepiej z odległości 10-30 metrów od wspinacza, co pozwala objąć kadrem całą formację lodową. Obiektyw 70-200 mm jest idealny do portretów środowiskowych pokazujących wspinacza na tle lodu. Do zdjęć detali narzędzi i raków obiektyw 50 mm lub szerszy daje większą odległość roboczą na lodzie.

Najlepsze światło: Trasy lodowe o wystawie północnej (w Szwajcarii częste, bo lód tworzy się tam niezawodnie) mają równomierne, rozproszone światło przez cały dzień. Unikaj ostrego południowego słońca, które daje płaskie, wypalone zdjęcia. Poranne światło na lodzie o wystawie wschodniej może dawać piękne, ciepłe tony.

Rola wspinaczki lodowej w historii szwajcarskiego alpinizmu

Wspinaczka lodowa jako odrębna aktywność to współczesny rozwój, ale wchodzenie po zamarzniętych wodospadach i lodowych żlebach jest częścią szwajcarskiego alpinizmu od XIX wieku. Pionierzy, którzy dokonali pierwszych wejść na wielkie szwajcarskie szczyty — Matterhorn w 1865 roku, Eiger w 1858, Finsteraarhorn w 1812 — z konieczności pokonywali odcinki lodu i terenu mieszanego bez nowoczesnego sprzętu, który dziś uważamy za oczywistość.

Raki Whympera użyte przy pierwszym wejściu na Matterhorn w 1865 roku były prostymi czterozębnymi urządzeniami przywiązywanymi do podeszew butów. Nowoczesne raki z dziesięcioma lub dwunastoma zębami i zębami przednimi opracowano dopiero w latach 30. XX wieku. Nowoczesne techniczne czekany — zakrzywione, ergonomiczne narzędzia używane do lodu wodospadowego — upowszechniły się dopiero w latach 70. Szybki rozwój wspinaczki lodowej jako odrębnej dyscypliny to w dużej mierze historia ostatnich 50 lat.

Znajomość tego kontekstu historycznego zmienia odbiór wizyty w Kandersteg czy Pontresinie. Przewodnicy górscy, którzy w tych dolinach prowadzą gości na wprowadzające kursy lodowe, są bezpośrednimi zawodowymi spadkobiercami przewodników, którzy jako pierwsi eksplorowali i nazywali te trasy w epoce sprzed techniki. Związek między szwajcarską tradycją przewodnicką a doświadczeniem współczesnego gościa na kursie dla początkujących jest bezpośredni i nieprzerwany.

Dla zainteresowanych szerszą historią szwajcarskiego alpinizmu: Muzeum Szwajcarskiego Klubu Alpejskiego w Bernie dysponuje obszernymi archiwami, a Muzeum Alpejskie w Stolicy Federalnej obejmuje historię szwajcarskiej eksploracji gór od XIX-wiecznych początków po dzień dzisiejszy. Połączenie wizyty w muzeum z dniem w górach z przewodnikiem daje szczególnie satysfakcjonujące zrozumienie tego wymiaru szwajcarskiej kultury.

Dojazd do miejsc wspinaczki lodowej bez samochodu

Wszystkie główne miejsca wspinaczki lodowej opisane w tym przewodniku są dostępne transportem publicznym:

• Kandersteg: Pociąg z Berna (60 minut) linią Lötschberg. Kolejka linowa w rejon Oeschinensee odjeżdża z wioski.
• Pontresina: Pociąg do St. Moritz lub Samedan, potem pociąg przesiadkowy do Pontresiny (10 minut). Z Zurychu: około 3,5 godziny.
• Leukerbad: Pociąg do Leuk, następnie PostBus do Leukerbad (30 minut).

Swiss Travel Pass obejmuje wszystkie te połączenia. W przypadku zimowych planów podróży z wspinaczką lodową przewodnik opisuje, jak połączyć tę aktywność z narciarstwem w ośrodku i wycieczkami na rakietach śnieżnych w tej samej okolicy.

Często zadawane pytania o wspinaczkę lodową w Szwajcarii

Czy potrzebuję wcześniejszego doświadczenia wspinaczkowego, żeby spróbować wspinaczki lodowej w Szwajcarii?

Nie — zarówno Kandersteg, jak i Pontresina prowadzą kursy wprowadzające dla początkujących, skierowane do zupełnych nowicjuszy, ze wspinaczką na wędkę, gdzie przewodnik odpowiada za wszystkie systemy bezpieczeństwa. Rozsądna kondycja i komfort w zimnych warunkach liczą się bardziej niż wcześniejsze doświadczenie wspinaczkowe.

Czy wspinaczka lodowa w Szwajcarii jest bezpieczna dla osoby, która próbuje po raz pierwszy?

Z przewodnikiem certyfikowanym przez UIAGM/IFMGA wspinaczka lodowa jest dobrze zorganizowaną aktywnością — przewodnicy zakładają zabezpieczone wędki, dostarczają cały sprzęt techniczny i uważnie korygują technikę. Jak przy każdej aktywności alpejskiej, ryzyko nigdy nie jest zerowe, i właśnie dlatego liczy się rezerwacja certyfikowanego przewodnika, a nie nieformalnej usługi „przewodnika”.