Jazda samochodem po Szwajcarii: drogi, przepisy i przełęcze górskie

Jazda po Szwajcarii: praktyczny przewodnik dla odwiedzających

Szwajcaria to jeden z najbardziej satysfakcjonujących krajów Europy do zwiedzania samochodem. Drogi są nienagannie utrzymane, oznakowanie jest jasne w wielu językach, a już pół godziny po opuszczeniu dowolnego większego miasta możesz jechać drogą przez przełęcz górską z widokami sięgającymi Włoch. Szwajcaria ma jednak swoje własne zasady, koszty i osobliwości, które zaskakują odwiedzających — zaczynając od obowiązkowej winiety autostradowej, która obowiązuje w chwili przekroczenia punktu kontroli granicznej.

Ten przewodnik obejmuje wszystko, co trzeba wiedzieć: winietę, ograniczenia prędkości, wymagania dotyczące jazdy zimowej, tunel Gotharda, najlepsze przełęcze górskie, parkowanie, paliwo, wynajem samochodu i szczerą odpowiedź na to, kiedy jazda samochodem ma sens, a kiedy pociąg wygrywa bez dyskusji.

Winieta autostradowa: 40 CHF, bez negocjacji

Szwajcarska winieta autostradowa (Autobahnvignette) to naklejka, którą musisz umieścić na przedniej szybie, aby jeździć po szwajcarskich autostradach i drogach szybkiego ruchu. W 2026 roku cena wynosi 40 CHF. Obejmuje jeden rok kalendarzowy (nie dwanaście miesięcy od zakupu — wygasa 31 stycznia następnego roku). Zakup w połowie listopada oznacza, że potrzebujesz nowej winiety już w lutym.

Winieta dotyczy każdego pojazdu poniżej 3,5 tony. Motocykle też jej potrzebują. Przyczepy i kampery wymagają osobnej winiety. Kary za jazdę bez niej są wysokie: 200 CHF plus koszt samej winiety.

Gdzie kupić:

• Punkty przejścia granicznego Szwajcarii (obsadzone budki akceptują gotówkę i kartę)
• Stacje benzynowe tuż za szwajcarską granicą (częste we Francji, Niemczech, Austrii)
• Szwajcarskie urzędy pocztowe (PTT)
• Online przez BAZG (Federalny Urząd Celny) — ale zostaw czas na wysyłkę

Jeśli wynajmujesz samochód w Szwajcarii, winieta jest niemal zawsze już wliczona. Potwierdź to jednak z wypożyczalnią, zamiast zakładać. Jeśli jedziesz własnym samochodem z zagranicy, zakup na miejscu przy granicy jest szybki i warto mieć gotówkę jako zapas.

Szwajcaria nie pobiera opłat drogowych poza winietą. Gdy już ją masz, możesz jeździć wszystkimi autostradami i drogami szybkiego ruchu bez dodatkowych opłat. Winieta jest wyjątkowo szwajcarska: sąsiednia Austria pobiera opłaty na większości swoich autostrad; Francja i Włochy naliczają je za kilometr.

Ograniczenia prędkości: co naprawdę oznaczają w praktyce

Szwajcarskie ograniczenia prędkości są ściśle egzekwowane, a kary rosną gwałtownie wraz ze stopniem przekroczenia:

Typ drogi	Limit
Obszary zabudowane (miasta, wsie)	50 km/h
Poza obszarami zabudowanymi (drogi wiejskie)	80 km/h
Drogi szybkiego ruchu (półautostrady, zielone znaki)	100 km/h
Autostrady (niebieskie znaki)	120 km/h

Kilka praktycznych szczegółów, które mają znaczenie:

Strefy 30 km/h: Wiele szwajcarskich ulic mieszkalnych i centrów miast działa w strefie 30 km/h. Są wyraźnie oznakowane i często towarzyszą im progi zwalniające lub podniesione przejścia. Nie traktuj ich jako dekoracji.

Radary: Stałe kamery prędkości są oznaczone na aplikacjach nawigacyjnych i oficjalnie sygnalizowane z wyprzedzeniem. Mobilne radary nie są. Szwajcarska policja jest systematyczna w egzekwowaniu przepisów.

Kary za prędkość: W przeciwieństwie do większości Europy, szwajcarskie kary za poważne wykroczenia są proporcjonalne do dochodu. Przekroczenie limitu o ponad 25 km/h w mieście prowadzi do zawieszenia prawa jazdy. Przekroczenie o 50+ km/h może skutkować wyrokiem karnym. Jedź odpowiednio.

Wyprzedzanie: Wyprzedzanie z prawej strony jest nielegalne na szwajcarskich autostradach. Trzymaj się prawego pasa, chyba że wyprzedzasz — ta zasada jest traktowana poważnie.

Wymogi dotyczące jazdy zimowej

Szwajcaria nie ma powszechnego prawnego wymogu opon zimowych w taki sposób jak Niemcy czy Austria — ale praktyczna rzeczywistość jest podobna. Jeśli spowodujesz wypadek w warunkach zimowych, a twój pojazd nie jest wyposażony w opony zimowe, ponosisz odpowiedzialność, a twoje ubezpieczenie może nie pokryć szkody. Termin prawny to “Mitschuld” (przyczynienie się do zdarzenia), co może unieważnić twoje roszczenie.

Opony zimowe: Zalecane od około listopada do kwietnia. W rejonach górskich i na wysokości są niezbędne. Większość szwajcarskich samochodów wynajmowanych ma opony zimowe zamontowane od listopada — zapytaj o to wprost.

Łańcuchy śniegowe: Wymagane na niektórych drogach górskich, gdy są oznakowane. Znaki są albo stałe (obowiązkowe przy śniegu lub lodzie), albo sezonowe. Jeśli widzisz znak łańcuchów, a na drodze jest śnieg lub lód, łańcuchy są prawnie wymagane. Wypożyczalnie często dostarczają łańcuchy na podróże alpejskie; sprawdź umowę.

Drogi przełęczy górskich: Większość alpejskich przełęczy jest zamknięta od listopada do maja/czerwca (zależnie od wysokości i opadów śniegu). Wysokie przełęcze — Furka, Susten, Grimsel, San Bernardino — nie są utrzymywane zimą. Przełęcz Bernina (Pontresina–Tirano) jest utrzymywana otwarta cały rok, ale może się tymczasowo zamknąć przy obfitych opadach. Zawsze sprawdzaj aktualny status przełęczy na passes.ch przed wyjazdem.

Gotthard: tunel, droga i kolejki

Gotthard to główna oś północ–południe Szwajcarii, łącząca niemieckojęzyczną północ z włoskojęzycznym Ticino. W praktyce oznacza to wybór między dwoma bardzo różnymi doświadczeniami.

Tunel drogowy Gotharda (A2): Najbardziej ruchliwy odcinek drogowy Szwajcarii, łączący Göschenen (Uri) z Airolo (Ticino). Przy długości 16,9 km był najdłuższym tunelem drogowym na świecie w chwili otwarcia w 1980 roku. Czas przejazdu to około 20 minut, ale kolejki w okresach szczytu — Wielkanoc, lipiec, sierpień i jesienne ferie szkolne — mogą dodać 1–3 godziny do podróży. Kolejki tworzą się po obu stronach; korek w kierunku południowym od Göschenen jest szczególnie znany.

Unikanie kolejek na Gotthardzie:

• Podróżuj wcześnie rano (przed 7:00) lub późnym wieczorem (po 19:00)
• Skorzystaj z aplikacji SRF Traffic lub viamichelin.com, by sprawdzić aktualną długość kolejek
• Unikaj piątkowych popołudni w kierunku północnym i niedzielnych popołudni w kierunku południowym latem

Kolej samochodowa Gotharda (AutoReisezug): Pociąg, który przewozi twój samochód przez tunel kolejowy Gotharda z Göschenen do Airolo (i odwrotnie). Czas przejazdu to 15 minut. Koszt to około 30 CHF za pojazd. Działa przez cały rok i przyjmuje pojazdy bez rezerwacji, gdy są miejsca. Doskonała opcja omijająca kolejki — i prawdziwe szwajcarskie doświadczenie.

Trasy alternatywne:

• Przełęcz San Bernardino / tunel A13: Autostrada A13 (Chur–Bellinzona przez San Bernardino) to główna alternatywa. Tunel drogowy San Bernardino utrzymuje tę trasę otwartą przez cały rok. Dłuższa niż Gotthard, ale często mniej zatłoczona.
• Przez przełęcz Splügen: Stara droga przez przełęcz Splügen (zamknięta zimą) oferuje malowniczą alternatywę dla podróżujących latem, którzy mają czas.

Przełęcze górskie warte przejechania

Jazda przez szwajcarskie przełęcze górskie to jedno z najwspanialszych doświadczeń drogowych w Europie. Te drogi zbudowano, by łączyć doliny i społeczności; fakt, że zapierają dech w piersiach, jest przypadkowy. Większość jest otwarta od czerwca do października, z dokładnymi datami zależnymi od odśnieżania.

Przełęcz Furka (2431 m): Przełęcz znana z filmu o Bondzie Goldfinger (scena z Astonem Martinem DB5). Łączy Andermatt z Gletsch i doliną Rodanu. Droga ma wyjątkowe zakosy i widoki na lodowiec Rodanu. Hotel Glacier na szczycie to zabytkowy relikt. Sama droga przełęczy była wykorzystywana przez parową kolej zębatą Furka Cogwheel Steam Railway, zanim ta stała się atrakcją turystyczną — parowa kolej biegnie teraz poniżej drogi.

Przełęcz Susten (2224 m): Łączy Wassen (na trasie Gotharda) z Innertkirchen w Berneńskim Oberlandzie. Prawdopodobnie najbardziej spektakularna inżynieria spośród szwajcarskich przełęczy, z długimi odcinkami bez tuneli przez wysokoalpejski teren i widokami na lodowiec Stein. Mniej ruchliwa niż Furka.

Przełęcz Grimsel (2165 m): Tuż na południe od Susten, łączy Innertkirchen z Gletsch. Bardziej ponury, dramatyczny krajobraz niż u sąsiadów — ciemny granit, jeziora zbiornikowe (Grimselstausee) i krajobraz, który sprawia wrażenie naprawdę odludnego. Często łączona z Furką i Susten w pętlę trzech przełęczy, wyruszającą z Meiringen lub Andermatt.

Przełęcz Klausen (1948 m): Łączy Altdorf (Uri) z Glarus. Jedna z mniej znanych wielkich przełęczy Szwajcarii, przez wysokie łąki i Urnerboden — największe alpejskie pastwisko w Szwajcarii. Piękna pod koniec czerwca, gdy kwitną alpejskie kwiaty.

Przełęcz Bernina (2328 m): Jedyna otwarta przez cały rok wysokoalpejska przełęcz w Szwajcarii (oficjalnie, choć może się na krótko zamknąć zimą). Łączy Pontresinę (blisko St. Moritz) z Poschiavo i włoskojęzyczną doliną Val Poschiavo. Pociąg Bernina Express słynnie przejeżdża przez tę samą przełęcz — jedna z tras kolejowych wpisanych na listę UNESCO. Jazda samochodem daje więcej swobody na postoje, ale wiadukty pociągu najlepiej oglądać z jego wnętrza. Możesz zarezerwować pociąg Bernina Express z St. Moritz jako podróż w jedną stronę, a wrócić drogą przełęczy następnego dnia.

Przełęcz San Bernardino (2065 m): Dramatyczna przełęcz łącząca Thusis (Gryzonia) z Bellinzoną (Ticino). Objazd tunelowy przejmuje ruch autostradowy; stara droga przełęczy wspina się nad nim przez wysokoalpejski teren. Warta objazdu, jeśli masz czas.

Wielka Przełęcz Świętego Bernarda (2469 m): Historyczna trasa między Martigny (Valais) a Aostą (Włochy), którą korzystał Napoleon, a przed nim Rzymianie. Otwarta od czerwca do października. Tunel poniżej utrzymuje drogę przejezdną przez cały rok dla tych, którzy wolą nie czekać. Sama przełęcz ma barokowe hospicjum, które przyjmuje podróżnych od XI wieku.

Parkowanie: strefy niebieskie, płatne strefy i P+R

Szwajcarskie parkowanie jest logiczne, gdy zrozumiesz system, ale może cię zaskoczyć, jeśli go nie znasz.

Strefy niebieskie: Parkowanie na ulicy oznaczone niebieskimi liniami. Bezpłatne, ale ograniczone do jednej godziny (w dzień) z tarczą postojową (Parkscheibe). Ustawiasz czas przyjazdu na tarczy i wystawiasz ją widocznie. Tarcze są dostępne za darmo na posterunkach policji, stacjach benzynowych i w bankach. Parkowanie bez tarczy lub przekroczenie czasu grozi mandatem (40 CHF w większości miast).

Strefy białe: Płatne parkowanie z parkometrem lub automatem. Ceny wahają się od 1–4 CHF za godzinę w mniejszych miastach do 5–8 CHF za godzinę w centrach Zurychu i Genewy. Karty (Maestro, Visa, Mastercard) i monety akceptowane w większości automatów; niektóre mają opcje płatności przez aplikację.

Żółte linie: Zakaz zatrzymywania się i parkowania o każdej porze.

Park-and-Ride (P+R): Główne szwajcarskie miasta mają obiekty P+R przy zewnętrznych stacjach tramwajowych lub kolejowych. Zurych ma P+R w Spreitenbach, Dietlikon i Adliswil — łączony bilet P+R (parking plus tramwaj do miasta) kosztuje 5–8 CHF. Genewa ma P+R w Bernex i P+Tram w kilku zewnętrznych lokalizacjach. Korzystanie z P+R jest zdecydowanie zalecane przy każdej wizycie w mieście. Wjazd do centrum Zurychu czy Genewy jest powolny, drogi i niepotrzebny.

Parkingi wielopoziomowe (Parkhaus): Dostępne we wszystkich miastach i większych miejscowościach. Zwykle otwarte 24 godziny na dobę. Ceny zazwyczaj 3–6 CHF/godzinę z dziennym maksimum 25–40 CHF.

Ceny paliwa i tankowanie

Szwajcarskie ceny paliwa są ogólnie porównywalne z niemieckimi i niższe niż we Francji czy Austrii — drobna wygrana. Od 2026 roku należy się spodziewać w przybliżeniu:

• Benzyna bezołowiowa 95 (Benzin/Essence): 1,80–2,00 CHF/litr
• Diesel: 1,75–1,95 CHF/litr
• LPG: 1,00–1,20 CHF/litr (na stacjach, które je oferują)

Stacje przy autostradach (zwykle pod markami Agrola, Eni lub Esso) są droższe niż stacje w miastach. Stacje Aldi i Lidl — tam, gdzie istnieją — są najtańsze, ale rzadsze przy głównych trasach. Pełny bak przed wjazdem do Szwajcarii z Francji lub Niemiec (gdzie ceny mogą być nieco niższe) warto rozważyć, jeśli wjeżdżasz z pustym bakiem.

Nocne tankowanie samoobsługowe: Większość szwajcarskich stacji z pełną obsługą ma też całodobowy dostęp do automatycznych dystrybutorów. Włóż kartę bankową, wpisz PIN, wybierz paliwo. Gotówka nie jest akceptowana przy automatycznych dystrybutorach.

Wynajem samochodu w Szwajcarii

Ceny: Stawki dzienne zaczynają się od 60–80 CHF za samochód kompaktowy (manualny), rosnąc do 100–150 CHF za automaty i 180+ CHF za SUV-y/4x4. Stawki tygodniowe dają lepszą wartość — kompakt na siedem dni od 320–450 CHF.

Główni operatorzy: Hertz, Avis, Budget, Europcar, Sixt mają punkty na lotnisku w Zurychu (ZRH), Genewie (GVA), Bernie i Bazylei (EuroAirport). Mobility Carsharing (szwajcarska godzinowa spółdzielnia carsharingowa) świetnie sprawdza się do krótkiego użytku miejskiego.

Wiek: Większość firm wymaga, aby główny kierowca miał co najmniej 21 lat, a kierowcy poniżej 25. roku życia płacą dopłatę za młodego kierowcę (15–25 CHF/dzień). Niektóre kategorie są ograniczone do 25+.

Ubezpieczenie: Szwajcarskie samochody wynajmowane mają domyślnie ubezpieczenie OC (Haftpflichtversicherung). CDW (ochrona od uszkodzeń) i ochrona przed kradzieżą to zwykle dodatkowe opcje — spodziewaj się 15–30 CHF/dzień. Ubezpieczenie karty kredytowej pokrywa czasem część CDW — sprawdź warunki swojej konkretnej karty przed wynajmem. Wykup nadwyżki (sprowadzający odpowiedzialność do zera) warto rozważyć przy jeździe górskiej.

Jazda transgraniczna: Większość szwajcarskich wypożyczalni pozwala na jazdę transgraniczną do Francji, Niemiec, Austrii i Włoch po wcześniejszym zgłoszeniu. Poinformuj firmę przy rezerwacji; niektóre wydają specjalne zezwolenie (Grenzschein) bezpłatnie, inne pobierają 20–50 CHF. Jazda do Liechtensteinu jest zawsze dozwolona, ponieważ dzieli on unię celną ze Szwajcarią.

Manual czy automat: Szwajcarskie przełęcze górskie i wąskie ulice miejskie da się pokonać manualem. Ale automaty eliminują komplikacje związane z ruszaniem pod górę na zakosach o nachyleniu 10–20%. Jeśli nie masz dużego doświadczenia z manualem, zarezerwuj automat.

Sieć ładowania pojazdów elektrycznych

Szwajcaria znacząco zainwestowała w infrastrukturę EV. Główne sieci ładowania:

• Fastned: Ładowanie DC dużej mocy na parkingach przy autostradach i głównych trasach. Akceptuje płatność zbliżeniową bez rejestracji.
• Move (TCS): Prowadzona przez szwajcarski klub automobilowy. Szeroka sieć, głównie wolniejsze ładowarki AC.
• Ionity: Stacje dużej mocy 350 kW na parkingach przy autostradach. Powszechne na głównych korytarzach A1 (Zurych–Genewa) i A2 (Zurych–Bazylea–Gotthard).

Zasięg w miastach i wzdłuż głównych autostrad jest dobry. Zasięg w odległych dolinach górskich jest nierówny — sprawdź to przed opuszczeniem doliny z niskim poziomem naładowania. Lęk przed rozładowaniem jest realny na drogach przełęczy górskich, gdzie wznosisz się o 1500 m wysokości między możliwościami ładowania.

Zasady, które zaskakują odwiedzających

Brak skrętu w prawo na czerwonym: W przeciwieństwie do Francji i niektórych innych krajów europejskich, skręt w prawo na czerwonym świetle jest w Szwajcarii zabroniony, chyba że zezwala na to konkretny zielony sygnał strzałki. Traktuj czerwone jako pełny stop we wszystkich kierunkach.

Światła do jazdy dziennej: Obowiązkowe przez cały czas. Nie tylko przy słabej widoczności — zawsze. Większość nowoczesnych samochodów ma automatyczne DRL; starsze pojazdy wymagają ręcznego włączenia świateł. Kary za jazdę bez świateł: 50 CHF.

Limit alkoholu: 0,05% zawartości alkoholu we krwi dla większości kierowców — surowiej niż w Wielkiej Brytanii (0,08%), ale tak samo jak w Niemczech i większości kontynentalnej Europy. Dla nowych kierowców (prawo jazdy krócej niż trzy lata) i kierowców zawodowych: 0,01% — praktycznie zero.

Awarie i sytuacje nagłe: Zadzwoń na 140, aby wezwać pomoc drogową TCS (Touring Club Suisse). W nagłym wypadku medycznym: 144. Policja: 117.

Telefony komórkowe: Zestaw głośnomówiący jest dozwolony. Trzymanie telefonu podczas jazdy to mandat minimum 100 CHF.

Pierwszeństwo z prawej strony: Na drogach bez oznakowania w obszarach zabudowanych pojazdy nadjeżdżające z prawej strony mają pierwszeństwo. Ta zasada obowiązuje na wielu mniejszych szwajcarskich ulicach miejskich. Zachowaj czujność, zwłaszcza poruszając się po wąskich uliczkach wiosek.

Wioski bez samochodów: gdzie kończy się jazda

Kilka najsłynniejszych szwajcarskich kierunków jest całkowicie lub częściowo bez samochodów. To nie jest niedogodność — to część ich uroku. Zostawiasz samochód na wyznaczonym parkingu poza granicami wioski i docierasz komunikacją publiczną lub elektrycznym wahadłowcem.

Zermatt: Samochody zostawia się w Täsch, 5 km w dół doliny. Wahadłowy pociąg (Matterhorn Gotthard Bahn) kursuje co 20 minut do samego Zermatt. 8,60 CHF w jedną stronę lub wliczone w Swiss Travel Pass. Będąc już w Zermatt, odkryj Matterhorn Glacier Paradise kolejką linową — najwyżej położoną stację kolejki linowej w Szwajcarii na wysokości 3883 m.

Wengen: Parkuj w Lauterbrunnen. Pociąg do Wengen kolejką Wengernalpbahn (BOB). Wioska nie ma dostępu drogowego — nawet ścieżki dla samochodów.

Mürren: Dotrzesz kolejką linową ze Stechelberg lub pociągiem z Lauterbrunnen przez Grütschalp. Całkowicie niedostępne drogą.

Saas-Fee: Dojedź na parking przy wjeździe do wioski (płatny). Elektryczne taksówki i wahadłowce hotelowe tylko wewnątrz wioski. Rezerwuj wahadłowce hotelowe z wyprzedzeniem w szczycie sezonu.

Stoos: Parkuj w Morschach/Schwyz. Weź kolej linowo-terenową Stoosbahn — najbardziej stromą na świecie — na płaskowyż bez samochodów powyżej.

Bettmeralp i Riederalp: Parkuj w Betten Talstation lub Mörel. Kolejka linowa na płaskowyż bez samochodów nad Lodowcem Aletsch.

Te wioski nie są gadżetem. Brak hałasu ruchu drogowego fundamentalnie zmienia atmosferę — słyszysz dzwonki krów, wiatr i kroki na butach turystycznych.

Kiedy jazda samochodem ma sens — a kiedy nie

Jazda samochodem ma sens, gdy:

• Zwiedzasz wiejskie doliny Ticino lub Gryzonii, gdzie częstotliwość PostBusów jest ograniczona
• Chcesz pełnej swobody, by zatrzymywać się przy nieoznakowanych punktach widokowych, mniejszych przełęczach i cichych osadach
• Podróżujesz z rodziną i sporym bagażem — Swiss Travel Pass kosztuje 244 CHF+ na osobę na wyjazd, a taszczenie bagażu przez wiele przesiadek jest naprawdę męczące
• Chcesz połączyć kilka przełęczy górskich w jednym dniu (pętla Grimsel-Furka-Susten to cały dzień; zrobienie tego komunikacją publiczną jest ambitne)
• Odwiedzasz alpejskie gospodarstwa, małe winnice lub obszary o ograniczonym zasięgu transportu publicznego

Jazda samochodem nie ma sensu, gdy:

• Spędzasz sporo czasu w Zurychu, Genewie, Bazylei, Bernie lub Lozannie — parkowanie kosztuje 40 CHF+/dzień, a transport publiczny jest szybszy
• Twoim celem jest Zermatt, Wengen, Mürren lub inna wioska bez samochodów
• Podążasz trasami Glacier Express lub Bernina Express — te pociągi są samym doświadczeniem, a nie niedogodnością. Zarezerwuj Glacier Express (Zermatt–St. Moritz) i wróć samochodem
• Chcesz pić wino na tarasach winnic Lavaux lub w Valais — jazda i degustacja wina się nie łączą, a widoki są lepsze z pociągu
• Podróżujesz zimą do kurortów narciarskich — dostęp pociągiem do Zermatt, Saas-Fee, Davos i Verbier-Les Crosets jest bezpośredni i doskonały

Uczciwa odpowiedź: większość podróży po Szwajcarii sprawdza się najlepiej przy kombinacji środków transportu. Korzystaj z pociągu między miastami i na malowniczych trasach. Wynajmij samochód na 2–3 dni, gdy chcesz zbadać wiejskie tereny lub pokonać przełęcze górskie. Zwróć samochód, zanim dotrzesz do kolejnego miasta.

Wszystko inne — pociągi, PostBus, połączenia statkami — znajdziesz w naszym przewodniku po poruszaniu się po Szwajcarii. Jeśli zastanawiasz się nad opcjami transportu, porównanie Swiss Travel Pass i Half Fare Card pomoże ci obliczyć koszty.

Zarezerwuj Swiss Travel Pass na nieograniczone podróże pociągiem, autobusem i statkiem — idealny towarzysz na odcinki między twoimi dniami za kierownicą.

Praktyczne kombinacje podróży samochodem

Pętla trzech przełęczy z Meiringen (1 dzień): Przełęcz Grimsel → Przełęcz Furka → Przełęcz Susten → powrót do Meiringen. Około 100 km i trzy godziny jazdy, nie licząc postojów. Najlepiej od połowy czerwca do września. Wyrusz wcześnie; światło na lodowcu Rodanu jest wyjątkowe przed 9:00.

Valais do Ticino przez Wielką Przełęcz Świętego Bernarda (2 dni): Sion → Martigny → Wielka Przełęcz Świętego Bernarda → Aosta (Włochy) → powrót przez tunel San Bernardino lub Simplon. Widowiskowe, ale wymaga pewności siebie na wąskich drogach górskich.

Pętla Engadyny (1–2 dni): St. Moritz → Maloja → Chiavenna (Włochy) → Splügen → Przełęcz Julier → powrót do St. Moritz. Zjazd Maloja do Włoch to jedna z najwspanialszych dróg klifowych w Alpach.

Aby znaleźć nocleg wzdłuż tras samochodowych, sprawdź nasze przewodniki po Andermatt, St. Moritz i Chur — wszystkie to doskonałe bazy do podróży samochodem z parkingiem blisko centrum.

A jeśli zastanawiasz się nad najlepszą porą roku do jazdy przez przełęcze górskie, zobacz nasze przewodniki po Szwajcarii miesiąc po miesiącu — daty otwarcia przełęczy to kluczowa zmienna, wokół której warto planować.